Flard 1: Heilige verontwaardiging is ook agressie

Wij zijn nette, brave burgers. We wijzen het straatgeweld en de agressie van relschoppers en raddraaiers af. En terecht. Maar realiseren we ons wel dat de kracht waarmee we onze afwijzing onderstrepen, ook agressie is? In de Tweede Kamer pleitten sommige partijen er zelfs voor om het leger in te zetten tegen de relschoppers. Die zijn ondanks alles toch burgers. Nota bene.

Het strafrecht is er om geweldplegers en overtreders van coronaregels te berechten. Daarbovenop zijn misschien enkele afkeurende opmerkingen van de minister-president op zijn plaats. (En hoogstwaarschijnlijk ontkomen we dan helaas ook niet aan enkele zelfingenomen opmerkingen van de pasgetrouwde minister van justitie Grapperhaus.) Daar had het bij moeten blijven. 

Maar nee hoor. De heilige verontwaardiging golfde afgelopen dagen als een tsunami door het land. De (sociale) media barstten uit hun voegen van zelfvoldane afkeuring. We zitten hoog te paard en wijzen het straatgeweld af. Maar zien we dan niet dat afwijzing in essentie ook geweld is? Dat afwijzing verdeeldheid zaait?

Die verdeeldheid is een ernstig maatschappelijk probleem. Blijkbaar is de overheid het contact met sommige groepen volkomen kwijt. Alleen door de ME erop te laten slaan, is er nog een vorm van contact aanwezig. Dit doet verdacht veel denken aan huiselijk geweld. En ook aan de krakersrellen in de jaren 80.

Leren we dan niks? Ik heb niet de indruk. Met onze verontwaardiging hitsen we onszelf en de overheid op om de verdeeldheid vooral te laten bestaan. Dat geeft te denken in een land waar we met de mond belijden dat iedereen erbij mag horen. Maar in de praktijk hoor je er blijkbaar alleen bij als je je agressie sublimeert tot heilige verontwaardiging.

“The problem is not external to you; to understand it you have to understand yourself.”
J. Krishnamurti, philosopher, spiritual teacher.

“Het probleem bestaat niet alleen buiten jezelf; om het te begrijpen moet je jezelf begrijpen.”
J. Krishnamurti, filosoof en spiritueel leraar.


«   »

Reactie plaatsen

Reacties

Karen van Heiningen-Kess
8 maanden geleden

Anet, ik herken deze flard! Ik denk alleen dat deze verdeeldheid er altijd was. Maar daar waar het goed gaat, er genoeg is om te “delen” zonder dat wij, de “originelen” er onder lijden, lijkt het allemaal prima. Maar toen ik in de Schilderswijk werkte in eind ‘80, begin’90, waar er niet genoeg was, was de twee-deling al heel duidelijk voor mij, van beide kanten. Het is aan het polariseren, helaas

Anet Verdonk
8 maanden geleden

Daar heb je gelijk in: polarisatie is niet nieuw. Wat voor mijn gevoel wel nieuw was bij deze incidenten, is de overdaad aan afwijzing en zelfingenomen verontwaardiging op tv en op de sociale media. Het afwijzen en het buitensluiten om jezelf beter te voelen dan de ander... We zijn daar allemaal wel eens schuldig aan, in allerlei omstandigheden, maar hier lag het er heel dik bovenop. Vandaar dat ik het een mooi aangrijpingspunt vond om dit menselijk mechanisme eens onder de aandacht te brengen.