Repressie

Gepubliceerd op 25 juni 2019 om 17:37

Is het OK om de schilderijen van de ‘nazi-kunstenaar’ Emil Nolde mooi te vinden? Daarover ging mijn vorige blog. Meer in het algemeen kun je je afvragen: moeten kunstenaars en artiesten altijd goede mensen zijn, zodat je altijd met een gerust hart van hun werk kunt genieten?

Vandaag komen we bijvoorbeeld Michael Jackson tegen in het nieuws, want hij is alweer tien jaar dood. Bovendien is hij akelig door de mand gevallen als kindervriend. Dit jaar verscheen de documentaire ‘Leaving Neverland’ waarin twee mannen vertellen hoe ze als kind seksueel werden misbruikt door Jackson. Hoewel er altijd al geruchten en zelfs beschuldigingen en rechtszaken waren, maken deze getuigenissen het allemaal veel aannemelijker (klaarblijkelijk; ik heb de documentaire niet gezien).

Michael Jackson was voorheen de kindervriend, maar hij is nu dus niet meer ‘goed’. Daarom mogen we zijn muziek ook niet meer goed vinden, zegt men. Maar kùnnen we dat eigenlijk wel? Aan die muziek is namelijk niks veranderd. Dus ik neurie onwillekeurig mee, als ik een nummer van Jackson hoor.

Is het misschien daarom dat sommige dj’s hem boycotten op de radio? Mogen we niks meer voelen bij zijn muziek, omdat hij zelf niet OK was? En bepalen die dj’s dat voor ons? ‘Gij zult niet luisteren naar…’ Op zulk bijbels moralisme zit ik niet te wachten.
En daar komt bij: in principe zouden we dan alle kunstenaars langs de morele meetlat moeten leggen, voordat hun werk op de radio komt, in druk verschijnt, in een museum wordt getoond, et cetera.

Bovendien ga je met een boycot een heel interessante vraag uit de weg: wat is er dan in die muziek aanwezig, dat maakt dat je onwillekeurig toch meezingt, meetikt of meebeweegt? Je betrapt jezelf er gewoon op! Durf je dat onder ogen te zien? Of mag het niet gebeuren?

Terug naar Nolde. Toen ik wat meer over hem had gelezen en daarna zijn Ungemalte Bilder opnieuw zag, was ik evenzeer geraakt als de eerste keer. Had ik dat tweede museumbezoek moeten vermijden, omdat hij een ‘fout verleden’ had? Had ik mezelf moeten dwingen om zijn werk niet meer mooi te vinden?

Wat zou ik daarmee hebben bereikt? Geen moer! Ik zou alleen hebben gezorgd dat er nog wat meer repressie op de wereld was, al was het slechts in mijn eigen binnenste.

*onderstaand werk is gemaakt in oliepastelkrijt en ecoline op papier, rond 2009.


« 

Reactie plaatsen

Reacties

Er zijn geen reacties geplaatst.